Commitment gezocht

Je denkt er over om van baan te veranderen. Je baas is — laten we het netjes houden — niet makkelijk, en/of je staat al tijden stil.

De dagen worden weken, en je bedenkt regelmatig hoe goed het zou voelen om weer bij een organisatie te werken waar je echt gewaardeerd wordt. Dit is echt een doel om voor te gaan. Maar…

… je hebt het druk op je het werk, momenteel. En ach, het verdient wel redelijk, en je privéleven is ook al helemaal volgeboekt. Om het over de staat van de economie nog maar niet te hebben. En wanneer moet je in hemelsnaam je CV bijwerken?

Daarnaast zou je graag piano willen leren spelen. Of gitaar. Met die lessen en het oefenen blijft er geen tijd over om interviews af te lopen.

Twee maanden later heb je nog net wel even online rondgekeken naar de prijs van piano’s, maar het dagelijkse leven kwam er steeds weer tussen, dus…

En zes maanden later vraag je jezelf af of je leven niet wat meer pit kan gebruiken, en zou je niet eens op zoek gaan naar een andere baan?

Onderzoek

Zo samengevat in een paar paragrafen is het duidelijk dat het probleem ligt in een gebrek aan toewijding; in goed Nederlands: aan commitment. Een gebrek aan commitment is één van de hoofdredenen dat we onze doelen vaak niet halen.

Wat kun je daar aan doen? Een interessant experiment door Gabriele Oettingen [NYU Psychology] aan de Universiteit van New York geeft richting.

De onderzoekers verdeelden de 136 deelnemers in drie groepen. Elk van de groepen kreeg een interpersoonlijk probleem voorgelegd, met de instructie daar op een bepaalde manier over na te denken:

Dromen: fantaseer hoe de ideale wereld er uit zou zien als het probleem was opgelost.

Drammen: denk vooral na over de negatieve aspecten van de huidige situatie

Contrasteren: bedenk eerst hoe de ideale wereld er uit zou zien als het probleem was opgelost, en denk dan na over de negatieve aspecten van het probleem. Met andere woorden: vergelijk fantasie en werkelijkheid met elkaar.

Cruciaal: de onderzoekers vroegen de deelnemers ook in hoeverre ze verwachtten succes te hebben bij het oplossen van het probleem.

Uitkomst

De uitkomst van het onderzoek was als volgt:

De derde methode (vergelijken) zorgde voor het meeste positieve effect, in de zin dat de deelnemers hun verantwoordelijkheid namen en acties planden om het probleem op te lossen. Maar alleen als hun verwachtingen hoog waren. Als ze niet verwachtten hun interpersoonlijke probleem op te lossen, was de derde groep juist minder effectief.

Het lijkt er op dat het vergelijken de deelnemers dwong zich af te vragen of het doel wel of niet haalbaar was. Leek het ze haalbaar, dan waren ze ook volledig gecommitteerd aan het einddoel. Zo niet, dan niet.

In een vervolgexperiment bleek dat deelnemers uit de derde groep actiever waren en eerder actie ondernamen dan de dromers en de drammers. En wederom bleek dat de deelnemers zich niet commiteerden aan doelen die ze niet dachten te gaan halen.

Contrasteren is lastig

De contrasteer-techniek klinkt simpel genoeg, maar er zijn subtiliteiten. Eerst moet je fantaseren over het ideale einddoel, en daarna moet je pas kijken naar de harde realiteit. Alleen dromen werkt niet, alleen drammen werkt niet, en eerst drammen dan dromen blijkt ook niet te werken.

De reden dat de contrasteer-techniek werkt heeft te maken met iets dat cognitieve dissonantie [Wikipedia] wordt genoemd. Onze hersens voelen zich bepaald ongemakkelijk als fantasie en werkelijkheid niet overeenstemmen. Als natuurlijke reactie daarop gaan de hersens hard aan het werk om dat probleem op te lossen, en plotseling is het kristalhelder wat er nog gedaan moet worden om de fantasie werkelijkheid te laten worden, en wat de eerstvolgende stap daartoe is.

Het is natuurlijk mogelijk dat de hoeveelheid werk, of de complexiteit ervan juist demotiverend werkt. Maar dat dwingt je tenminste om uit die fantasiewereld te stappen waarin de kans op mislukken weliswaar nul is, maar de kans op slagen eveneens.

Contrasteren zorgt er dan in elk geval voor dat je de keuze maakt of je het ideale einddoel maar vergeet, of dat het werkelijk een doel is dat je na wilt streven, zodat je met energie en focus er voor kunt gaan.