Wil je hardlopen? Koop geen nieuwe schoenen!

Als je weer in vorm wilt komen, koop dan geen nieuwe hardloopschoenen. Ga gewoon hardlopen.

Er bestaat echt werk, en al die andere activiteiten die er uit zien, smaken, en ruiken als echt werk maar uiteindelijk tot niets leiden. En wat vervelender is: deze voel-je-goed taakjes verminderen de motivatie om werkelijk iets nuttigs te gaan doen.

De zelfhulp goeroe’s roepen dat je je doelen aan zoveel mogelijk mensen moet vertellen, om te zorgen dat je een stok achter de deur hebt. Maar het blijkt dat dat juist contra-productief werkt. De reden? Vertellen over iets wat je wilt gaan doen voelt al productief; je denkt dan dat je al heel wat gedaan hebt. De motivatie om dan werkelijk iets echt te gaan doen neemt dan af. Je hebt in wezen al de beloning voordat je iets gedaan hebt.

Als je gezond / productief / rijk / gelukkig getrouwd wilt zijn kun je maar het beste al die voel-je-goed taakjes vermijden. Als een actie:

• niet direct nodig is om te beginnen, of
• niet direct bijdraagt aan het succes,

… verdoe er dan niet je tijd aan. Die kekke hardloopschoenen komen later wel, als je een maand serieus aan het lopen geweest bent.

Tel geen koolhydraten. Eet gewoon minder.

Doe de grote dingen het eerst. Als je met de details begint is de kans groot dat je aan de belangrijke zaken gewoon niet meer toekomt. (Je kent misschien wel de parabel van de keien en de kiezels [8164.org].)

Het is knap vervelend achter iemand te staan die zich in het bedrijfsrestaurant druk staat te maken over de hoeveelheid vet, koolhydraten, omega-3 vetzuren van de aangeboden waren. Het probleem zit ‘m niet in de frietjes die je neemt; het zit ‘m in de giga-portie die je op je bord stapelt.

Als je verstrikt raakt in de details blijven de echt belangrijke zaken buiten schot. Je combineert de vette hap met een salade, en geeft jezelf een schouderklopje: zo, er kan een vinkje bij ‘gezond eten’. Maar dat helpt natuurlijk niet; niet echt.

Vind de voel-je-goed taken.

Het probleem met de voel-je-goed taakjes is dat ze er vaak zo productief uitzien. Pas als je ze van dichtbij nauwkeurig bekijkt merk je dat je er maar weinig mee opschiet.

Om over mijn verlegenheid heen te komen heb ik heel wat boeken, artikelen en weblogs gelezen. Op dat moment voelde het alsof ik heel actief bezig was om het probleem aan te pakken. Met al die kennis, dacht ik, zou ik geen problemen meer hebben om contact te leggen met andere mensen. Pas na lange tijd realiseerde ik me dat al dat lezen zo’n voel-je-goed taak was: uitstelgedrag. De manier om werkelijk iets te doen aan mijn verlegenheid was achter mijn computer vandaan te komen en met andere mensen te praten.

Ik zal niet zeggen dat het lezen van boeken-en-weblogwijsheid alleen maar voel-je-goed taken zijn (waarom zou ik anders artikelen op deze weblog plaatsen?). Het hangt natuurlijk af van je persoonlijkheid. Het gaat er vooral om of je de voel-je-goed taak gebruikt als excuus om een andere, lastiger taak niet te doen.

Als je serieus een doel wilt bereiken, maak dan een lijst of een mindmap van alle activiteiten waarvan je denkt dat die met (het bereiken van) dat doel te maken hebben. Ga vervolgens bij elk van die activiteiten eens na of het dat doel werkelijk dichterbij brengt. Zo niet, schrap het in z’n geheel van je lijst. Of parkeer het op de als-ik-het-doel-bereikt-heb lijst, zodat je er alleen aan begint als je het werkelijk nuttige werk gedaan hebt.

Hou je mond. Ga wat doen!

Vertel dus niet iedereen over je plannen om een wereldreis te maken, maar begin stilaan met het sparen voor de tickets. Vertel dus niet iedereen dat je wilt afvallen, maar beperk simpelweg de porties op je bord. Vertel dus niet iedereen dat je ander werk zoekt, maar begin gewoon je netwerk af te bellen.

Praten over je doelen is op zich niet verkeerd, maar wel als het de plaats inneemt van het bereiken van je doelen.

Laat die nieuwe hardloopschoenen nog maar even in de winkel. Zorg eerst maar eens voor wat kilometers op die oude.